I C 237/19 - wyrok z uzasadnieniem Sąd Okręgowy w Słupsku z 2021-03-16

Sygn. I C 237/19

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 16 marca 2021 r.

Sąd Okręgowy w Słupsku I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSO Beata Kopania

Protokolant:

starszy sekretarz sądowy Anna Karwacka

po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2021 r. w Słupsku

na rozprawie

sprawy z powództwa K. M.

przeciwko Skarbowi Państwa - Z. K. w C.

o zapłatę

1.  oddala powództwo;

2.  nie obciąża powoda kosztami procesu;

3.  przyznaje adwokatowi Z. K. ze Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Słupsku kwotę 7.200 zł (siedem tysięcy dwieście złotych) powiększoną o podatek od towarów i usług oraz kwotę 117,60 zł (sto siedemnaście złotych 60/100) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu.

Na oryginale właściwy podpis

Sygn. akt IC 237/19

UZASADNIENIE

Powód, K. M. wniósł przeciwko Skarbowi Państwa – Z. K. w C. pozew z żądaniem zapłaty kwoty 500 000 zł tytułem zadośćuczynienia za bezprawne zachowanie funkcjonariuszy Z. K. w C. polegające na ignorowaniu informacji pochodzących od powoda, że osadzeni z nim w jednej celi więźniowie znęcają się nad nim.

Pozwany, Skarb Państwa – Z. K. w C. wniósł o oddalanie powództwa. Zaprzeczył, aby po stronie pozwanego nastąpiło zachowanie opisane przez powoda.

Sąd ustalił:

W 2017r. powód był osadzony w Z. K. w C. ( bezsporne).

Do października 2017r. nie zgłaszał administracji zakładu, że ma problemy ze współosadzonymi.

Dowód: zeznania świadka R. W., k. 160, zeznania świadka, T. B., k. 160v, oświadczenie R. W. z dnia 18.10.2017r., k. 87, notatka służbowa D. W. z dnia 17.10.2017r., k. 88, notatka służbowa K. R. z dnia 17.10.2017r., k. 89, notatka służbowa T. B. z dnia 18.10.2017r., k. 90.

Oświadczeniem pisemnym z dnia 12.10.2017r. powód poinformował administrację Z. K. w C., że boi się grypsującym oraz skazanych B. i W.. Podał, że ma z nimi konflikt i obawia się ich. Podał jednocześnie, że nie stała mu się żadna krzywda.

Dowód: oświadczenie powoda z dnia 12.10.2017r., k. 82.

W dniu 13.10.2017r. z powodem rozmowę przeprowadził psycholog Z. K. w C., podczas której powód wskazał, że ma konflikt współosadzonymi, W. i B.. Podał, iż stanął w obronie osoby współosadzonej w celu i wówczas zachowania agresywne zostały ukierunkowanego na powoda. Skazany nie przedstawił siebie jako ofiary, lecz jako obrońcę innego współosadzonego. Nie chciał podać szczegółów zdarzenia z celi i odmówił pomocy psychologicznej.

Dowód: notatka służbowa z dna 16.10.2017r., k.83.

W pisemnym oświadczeniu z dnia 18.10.2017r. powód poinformował administracją Z. K., iż w dniu 11.10.2017r. około godzony 22.00 po przyjściu po pracy do pawilonu (...), po wejściu do celi, został przytrzymany przez współosadzonych, W. i B., a następnie umazany szczotką do ubikacji zanieczyszczoną kałem. Wskazał też, iż zdarzenie było nagrywane prze B.. Powód podał, iż nie wezwał oddziałowego, bo się obawiał się tego, że zostanie pobity. Poinformował, że był to jedyny incydent, który miał miejsce w celi mieszkalnej (...) w pawilonie (...).

Dowód: oświadczenie powoda z dnia 18.10.2017r., k. 80 – 81.

Wobec powyższego, decyzją nr (...) Dyrektor Z. K. w C. podjął czynności wyjaśniające.

W wyniku tych czynności przeszukano celę (...), zabezpieczono telefon, dokonano kontroli zawartości telefonu. Wówczas ujawniono zdjęcia osadzonego W., który trzymał głowę powoda, a w drugiej – ubrudzoną szczotkę do toalety.

Po ujawnieniu powyższych okoliczności, przeniesiono powoda do innego oddziału mieszkalnego.

W dniu 26.10.2017r. Dyrektor (...) C. złożył do P. R.w C. zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa wobec powoda.

W dniu 15.11.2019r. wszczęto dochodzenie.

Postanowieniem z dnia 10.04.2018r. Prokuratura umorzyła dochodzenie w sprawie znęcania się nad powodem w Z. K. w C. przez N. W. w bliżej nieokreślonym czasie i w bliżej nieokreślony sposób, w tym m.in. poprzez umazanie jego twarzy kałem w dniu 11.10.2017r.

W postępowaniu powód zeznał, że w okresie pobytu w pozwanej jednostce nikt się nad nim nie znęcał, nie wie, dlaczego administracja więzienna wystosowała zawiadomienie do organów i nie chce, żeby w tej sprawia toczyło się postępowanie karne. Ponownie przesłuchany podał, że nie będzie zeznawać w tej sprawie i nie odpowie na pytania, kto został utrwalony na zabezpieczonych fotografiach. Wskazał, że umazanie jego twarzy kałem szczotką do mycia toalety było zdarzeniem jednorazowym i nie nosiło cech znęcania.

Dowód: zeznania świadka R. W., k. 159v - 160, zeznania świadka T. B., k. 160v, zeznania świadka, A. S., k. 160v, decyzja Dyrektora (...) C. nr (...), k. 105, sprawozdanie z dnia 20.10.2017r., zawiadomienie z dnia 26.10.2017r., k. 104 postanowienie o umorzeniu z dnia 10.04.2018r., k. 100 – 102.

Po zdarzeniu powód został skierowany przez administrację (...)na konsultację u psychologa.

Nadto, w styczniu 2019r. powód został skierowany do psychiatrii. W dniu 22.01.2019r. rozpoznano u niego „uzależnienie mieszane, zaburzenie osobowości. Zalecono mu m.in.. T. i T..

W dniu 15.07.2019r., i 23.09.2019r. odmówił wizyty w (...).

W dniu 14.10.2019r. oraz w dniu 21.10.2019r. odbyły się konsultacje z zaleceniem leczenia odwykowego.

Dowód: książeczka zdrowia powoda, k. 94 – 99, zeznania świadka A. S., k. 160v.

Sąd zważył:

Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.

Stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty złożone do akt sprawy. Ich autentyczność nie była kwestionowana, przy czym dla rozstrzygnięcia sprawy całkowicie bez znaczenia pozostały oświadczenia współosadzonych, P. W., A. Z. i M. T., jakoby w celu nr (...) nie było żadnych nieporozumień. Ich teść, w świetle pozostałego materiału, jest niewiarygodna.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadków, R. W., T. B. i A. S., albowiem ich treść była spójna i logiczna. Natomiast zeznania świadków, S. C., D. W., K. R. i J. S. nic nie wniosły do sprawy z uwagi na fakt, iż świadkowie ci nie pamiętali sprawy powoda.

Roszczenie zostało oparte na zarzucie bezprawnego działania pozwanej jednostki penitencjarnej polegającego na zaniechaniu udzielenia powodowi pomocy i ochrony przed sprawcami przestępstwa na jego osobie.

Zgodnie z ogólną regułą dowodową (art. 6kc), to na powodzie spoczywał ciężar wykazania, że po stronie pozwanej nastąpiło opisane bezprawne zachowanie.

Powyższemu powód nie sprostał.

Z. w sprawie materiał dowodowy w postaci oświadczenia powoda z dnia 18.10.2017r. oraz postanowienia (...)o umorzeniu dochodzenia z dnia 10.04.2018r. wskazuje, że w dniu 11.10.2017r. miało miejsce zdarzenie z udziałem powoda w celi nr (...), podczas którego dwóch osadzonych doprowadziło do zdarzenia polegającego na wysmarowaniu powoda nieczystościami pochodzącymi ze szczotki do czyszczenia toalety. Z uzasadnienia postanowienia z dnia 10.04.2018r., a także z zeznań świadków, R. W. i T. B. wynika, że zdarzenie to zostało sfotografowane przez współosadzonego.

Zatem, Sąd dał wiarę powodowi, iż opisywanie przez niego zdarzenie w dniu 11.10.2017r. miało miejsce.

Powyższy wniosek Sądu nie wystarcza jednak do uznania powództwa za zasadne. Brak jest bowiem materiału dowodowego, który wskazywałby na to, że po stronie pozwanej jednostki nastąpiło zaniechanie w udzieleniu powodowi należytej ochrony przed współosadzonymi.

Strona powodowa nie zaoferowała dowodu, który wskazywałby na to, że powód – przed zdarzeniem z dnia 11.10.2017r. zgłaszał (...) C., aby w celi nr (...) pawilonu (...) dochodziło do nieprawidłowego zachowania wśród współosadzonych oraz, by były one skierowane przeciwko powodowi.

Z zeznań świadków, R. W. i T. B. wynika zaś wprost, że do października 2017r. powód nie zgłaszał uwag co do braku bezpieczeństwa w celi.

Pierwsze sygnały pochodzące od powoda, to oświadczenie z dnia 12.10.2017r., z którego wynika, że powód boi się grypsujących, W. i B. oraz, że jest z nimi w konflikcie (k. 82). Po złożeniu powyższego zawiadomienia, psycholog (...)przeprowadził z nim rozmowę – w dniu 13.10.2017r. Jednak podczas tej rozmowy powód nie opisał zdarzenia z dnia 11.10.2017r., nie podał szczegółów wydarzeń z celi nr (...) (k. 83). Dopiero w pisemnym oświadczeniu z dnia 18.10.2017r. opisał zdarzenie z dnia 11.10.2017r. Powyższe skutkowało niezwłocznym podjęciem przez pozwaną jednostkę czynności wyjaśniających: przeszukano celę, zabezpieczono telefon, stwierdzono, że rzeczywiści na zdjęciach z telefonu widoczne jest zdarzenie opisywane przez powoda. Administracja (...) niezwłocznie przeniosła powoda do innej celi mieszkalnej, zaś Dyrektor (...) w dniu 26.10.2017r. złożył zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa znęcania się nad powodem przez współosadzonych.

Powyższe prowadzi do wniosku, iż nieuzasadniony jest zarzut powoda, jakoby (...) C. dopuściło się zaniechania w zapewnieniu powodowi ochrony w celi przed agresywnymi współosadzonymi.

Sąd pominął wnioski dowodowe złożone w piśmie procesowym z dnia 21.10.2019r., albowiem pozwany wskazał wychowawców oraz psycholog (...), którzy mieli kontakt z powodem, a Sąd przeprowadził dowód z zeznań tych osób. Zatem zobowiązywanie pozwanego do podania tych danych było zbędne. Zbyteczne stało się również załączanie akt z dochodzenia dotyczącego sprawy znęcania się nad powodem, gdyż pozwany załączył odpis postanowienia z dnia 10.04.2018r., z którego wynika, że postępowanie w powyższym zakresie zostało umorzone wobec braku znamion czynu ściganego z oskarżenia publicznego. Pozwany załączył też książeczkę zdrowia powoda, z której wynikały fakty związane z korzystaniem przez powoda z pomocy m.in. psychiatrycznej. Co do akt osobowych, to wskazać należy, iż powód nie podał, w jakiej części byłyby one przydatne dla uwzględnienia powództwa.

W konsekwencji powyższych rozważań, powództwo podlegało oddaleniu na podstawie art. 415 k.c. i art. 448 k.c., stosowanych a contrario.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 102 k.p.c., mając na uwadze trudną sytuację materialną powoda oraz okoliczność, iż w dniu 11.10.2017r. zaistniało zdarzenie z udziałem powoda, które mogło zrodzić u niego przekonania o słuszności zgłoszonego w niniejszym procesie roszczenia.

O kosztach pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu orzeczono na podstawie par 8 pkt 7 i par 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2019r. , poz. 18).

Na oryginale właściwy podpis

Dodano:  ,  Opublikował(a):  Ewa Gołębiowska
Podmiot udostępniający informację: Sąd Okręgowy w Słupsku
Osoba, która wytworzyła informację:  Beata Kopania
Data wytworzenia informacji: